آسیب در پشت ران یا عضلات همسترینگ: مجموعه عضلات همسترینگ شامل عضله پای سپس فموریس که خود دو سر کوتاه و بلند دارد و عضله سیمی ممبرانوس و سمی تاندینوز که به ترتیب آسیب های حاد یا پارگی در عضله با ی سپس فموریس شیوع بیشتری دارد (۸۳درصد) و در مرتبه بعدی سمی ممبرانوس و به طور نادر سمی تاندینوز اتفاق می افتد. از لحاظ مکانیسم آسیب همسترینگ نیر به دو نوع تایپ ۱ یا نوع اسپرینتینگ یا های اسپید رانینگ در یک استارت سریع و معمولا در سر در از عضله بای سپس فموریس اتفاق افتاده و شیوع بیشتری دارد. نوع یا تایپ ۲ آسیب معمولا از نوع با مکانیسم کششی یا استرچینگ و با شیوع کمتر در محل اتصال عضله سمی ممبرانوس به تو بروزیته ایسکیال استخوان لگن و معمولا با مکانیسم کشش ناگهانی درحالی که هیپ در فلکشن و زانو در اکستنشن است مثلا در ضربه کیک یا در یک رقصنده اتفاق می افتد. برای تشخیص علاوه بر معاینه بالینی از سونوگرافی یا ام آر ای جهت بررسی شدت و حدت و محل آسیب بهره گرفته میشود و در مورد درمان معمولا برپایه غیر جراحی و استفاده از متدهای فیزیوتراپی و سلول درمانی و طی کردن دوره بازتوانی شامل آب درمانی تخصصی و ورزش درمانی خواهد بود.